Lip 28

Bóg zaspokaja nasze pragnienia

17 Niedziela Zwykła, Rok B

BÓG ZASPOKAJA NASZE PRAGNIENIA

Tłum szedł za Jezusem, „bo widziano znaki, jakie czynił na tych, którzy chorowali”. Cuda – nadzwyczajne Boże działanie przekraczające prawa fizyki i ludzkie możliwości – zachwycają i pociągają. Bóg posługuje się nimi, by dotrzeć do człowieka i okazać swą miłość. Tajemnicą pozostaje prawda, że nie każdemu przywraca zdrowie. Nie zawsze też Pan odkrywa przed nami swój plan działania.

Jezus uniemożliwia ludziom obwołanie Go królem, ponieważ zatrzymali się jedynie na tym, co zewnętrzne – na nasyceniu ciała. Nie weszli głębiej w tajemnicę Jego osoby. Zaspokojenie głodu jako jednej z centralnych potrzeb, jest bardzo ważne. Nie można jednak skupiać na tym całej uwagi, a tym bardziej na zdobywaniu pożywienia bez wysiłku, cudzym kosztem. Pogoń za łatwymi rozwiązaniami, za życiem bez trudów, jakby wszystko słusznie nam się należało, skupia na sobie i prowadzi do skrajnego egocentryzmu.

Bóg może zaspokoić wszystkie nasze potrzeby, o ile przychodzimy do Niego z ufnością. Pragnie z nami współpracować i każdego ranka do tej współpracy zaprasza.

Zastanówmy się, czy postępujemy w sposób godny powołania, do którego zostaliśmy wezwani (por. II czytanie)? Solidny rachunek sumienia pomoże zobaczyć, czy Jezus zawsze jest dla nas królem – bez względu na okoliczności, czy też obwołujemy Go królem tylko w sytuacjach, gdy realizują się nasze plany i spełniają się pragnienia.

/Opracowanie: s. Ludwika/