Sie 18

Wielkie dziękczynienie

20 Niedziela Zwykła, Rok B

WIELKIE DZIĘKCZYNIENIE

Słyszymy dzisiaj dalszą część dialogu Jezusa z Żydami, w którym Pan poucza, że zstąpił z nieba, aby dać swoje „ciało za życie świata”. Spożywanie Ciała i Krwi Pańskiej jest gwarancją życia wiecznego; sposobnością do uczestniczenia w życiu Jezusa. Święty Pokarm pomnaża nasze siły tak, że stajemy się Chrystusowi.

Bóg daje nam myśli, uczucia i serce swego Syna. Potrzeba mądrości, by nie rezygnować z zaproszenia do stołu Pańskiego; siły, by odrzucić głupotę i chodzić „drogą rozwagi” (por. I czytanie). Mówi o tym święty Paweł, pouczając Efezjan: „Baczcie pilnie, bracia, jak postępujecie: nie jako niemądrzy, ale jako mądrzy” (II czytanie).

Nie chcemy być uznawani za ludzi niemądrych, lecz nasze wybory pokazują niejednokrotnie, jak trudno nam chodzić drogami mądrości. Apostoł Narodów (św. Paweł), rysuje ścieżkę mądrości, która polega na otwieraniu się na Ducha, używaniu w rozmowach słów zawartych w psalmach i hymnach, wysławianiu Pana oraz dziękowaniu Bogu za wszystko.

Każdy człowiek ma za co dziękować. Dziękczynienie nie tylko otwiera nas na większe łaski i uzdalnia do ich przyjęcia, ale rodzi w sercu radość. Eucharystia nie jest niczym innym, jak wielkim dziękczynieniem. Nie rezygnujmy z Eucharystii, dziękujmy Bogu w  każdym położeniu oraz sobie nawzajem  za  zwykłe  drobiazgi,  a nasze życie zmieni się diametralnie!

/Opracowanie: s. Ludwika/