Wrz 01

Zdrowa tradycja wielkim bogactwem

22 Niedziela Zwykła, Rok B

ZDROWA TRADYCJA WIELKIM BOGACTWEM

 

Istnieją tradycje i zwyczaje, które staramy się pielęgnować, jak choćby śpiewanie kolęd przy wigilijnym stole, święcenie pokarmów  w  Wielką  Sobotę,  obchody  ważnych  rocznic,  przyjmowanie  zasad  obowiązujących z pokolenia na pokolenie.

Są tradycje bardziej i mniej znaczące. Ważna jest świadomość, o co w nich chodzi, ponieważ łatwo zagubić istotę i skupić się na drobiazgach, które oczom innych mogą wydać się śmieszne.

W dzisiejszej perykopie ewangelicznej Pan Jezus gani faryzeuszy i uczonych w Piśmie za koncentrowanie się na czystości rąk, kubków i naczyń, które w ich przekonaniu – jeżeli nie dba się dostatecznie – ściągają na człowieka nieczystość rytualną. Nieczysty, czyli grzeszny. Grzech jednak – popełniany w myślach, słowach lub czynie – jest wyborem człowieka i rodzi się w sercu. Żydzi zatracili istotę Prawa, które miało służyć pomocą   w   budowaniu   relacji   z   Bogiem.  Utworzyli  dodatkowe  przykazania,  które  niekiedy  graniczyły  z absurdem. Stały się też ciężarem nie do udźwignięcia.

Mądrość pomaga zachowywać przykazania zgodnie z Bożym zamysłem – by prowadziły nas drogą świętości ku życiu  wiecznemu  i  budowały  innych  (por. I czytanie).  Niezwykle  ważne  jest  słuchanie  słowa  Bożego,  a następnie wprowadzanie usłyszanego słowa w czyn, by nie pozostać wyłącznie na poziomie teorii (por. II czytanie).

Bóg pomaga nam swoją łaską. Daje dary, z których nigdy się nie wycofuje. Jest niezmienny. Wsłuchując  się  w Jego głos i zachowując przykazania, nie wypaczymy naszych tradycji i zwyczajów, lecz ubogacą one naszą religijność.

/Opracowanie: s. Ludwika/