Gru 24

„Oto zwiastuję wam radość wielką”

„OTO ZWIASTUJĘ WAM RADOŚĆ WIELKĄ”

 

Strach padł na pasterzy, gdy stanął przed nimi anioł Pański, by oznajmić radosną nowinę o narodzinach Zbawiciela. Ujrzawszy „Maryję, Józefa  i  Niemowlę,  leżące  w  żłobie”,  zachwycili  się  niezwykłością  wydarzeń  i „wysławiając Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli”, poszli dzielić się radosną nowiną z wszystkimi napotkanymi ludźmi.

Gdy Bóg wkracza w ludzkie życie, może pojawić się lęk, że trzeba będzie „coś” zmienić, zrezygnować ze znanych zabezpieczeń, mechanizmów obronnych, ponieść jakąś stratę, pójść w nieznane, zmienić kierunek… Tymczasem Jezus – Światłość świata rozprasza wszelkie ciemności, napełnia  pokojem,  dotyka  ran , by  uzdrowić  balsamem  swej  miłości  i obdarza pełnią swoich darów, a lęk przemienia w pewność o swojej bliskiej i czułej obecności.

Kochani! W tym świątecznym czasie, gdy na nowo pochylamy się nad Tajemnicą Wcielenia Boga-Człowieka, życzymy, by doświadczenie wpatrywania się w nowo narodzone Niemowlę leżące w żłobie, umacniało i prowadziło do zawierzenia Bogu każdej chwili życia; niech uwalnia od lęku i wlewa w serca nadzieję.

Niech pokora i uniżenie naszego Pana będą wezwaniem do pełnego z Nim zjednoczenia, by nieustannie towarzyszyła nam pewność, że Bóg jest zawsze blisko…

 

                                                                                                       Z darem modlitwy przy żłóbku Dzieciątka

                                                                                                                            Siostry Bernardynki