Mar 30

Wielka Noc…..

Przeżywając na nowo Święta Wielkiej Nocy,
pragniemy złożyć najserdeczniejsze życzenia …

wielkiej wiary, która jest światłem w życiu,
nadziei, która jest kotwicą w trudach i zmaganiach
oraz miłości, która jest pragnieniem każdego serca.

Niech Zmartwychwstały Jezus prowadzi nas po drogach codziennego życia.

Niech usuwa wszystkie kamienie grobowe, które czasami próbują nas przygnieść –
kamienie smutku, niepokoju, lęku, zniechęcenia.

Niech Jego żywa obecność w sercu będzie źródłem wszelkich darów i pokoju.

Łącząc się w modlitwie  i radosnym Alleluja
Siostry Bernardynki 

Mar 23

Uroczystości Wielkiego Tygodnia

Przed nami wyjątkowy czas – Wielki Tydzień…
Przeżyjmy go jak najlepiej… wówczas będziemy mogli na nowo odkryć sens życia, odzyskać nadzieję i wiarę, zrozumieć wielką Miłość Boga do każdego z nas.

Uroczystości   Wielkiego   Tygodnia,   przed   Świętem   Zmartwychwstania   Pańskiego, rozpoczyna   Niedziela   Palmowa,   upamiętniająca   przybycie   Jezusa   do   Jerozolimy. Jest   początkiem   okresu   duchowego  przygotowania  do  Świąt,  wyciszenia,  skupienia  i  przeżywania Męki Chrystusa. Podczas Mszy Św. dokonywany jest obrzęd poświęcenia palm,  symbolizujących  zmartwychwstanie i nieśmiertelność duszy, będących symbolem odradzającego się życia.

Więcej zdjęć w galerii…

Poniedziałek, Wtorek i Środa  Wielkiego Tygodnia są dniami szczególnie poświęconymi sakramentowi  pojednania.  Skupiamy  się  na modlitwie, przygotowując  nasze  serca  na  przyjście  Pana  Jezusa.

Wielki    Czwartek    obchodzony    jest   na   pamiątkę   ustanowienia   przez   Chrystusa sakramentów   kapłaństwa   i   Eucharystii  podczas  Ostatniej  Wieczerzy.

W  kościołach  katedralnych  sprawowana  jest  uroczysta  Msza  Święta,  w  trakcie której odbywa  się  odnowienie  przyrzeczeń  kapłańskich. Podczas  tej  Mszy, nazywanej Mszą Krzyżma,    poświęcane   są   oleje   do   namaszczeń   podczas   chrztu,   bierzmowania, sakramentu   kapłaństwa   oraz   namaszczenia   chorych.

Wieczorem   odprawiana   jest   uroczysta   Msza   Wieczerzy  Pańskiej,  rozpoczynająca Triduum   Paschalne.   Podczas  śpiewu   Chwała  na  wysokości  Bogu…  biją  wszystkie dzwony,   po   czym   dzwony   i   organy   milkną   a   używane  są  kołatki.   W  niektórych kościołach  odbywa  się  obrzęd  obmycia  nóg  dwunastu  mężczyznom.
Po  Mszy  Św.  Najświętszy  Sakrament  zostaje  przeniesiony  do kaplicy adoracji, zwanej „Ciemnicą”,  na  pamiątkę  uwięzienia  Jezusa  po  Ostatniej  Wieczerzy.

Po  zakończonej  liturgii   z   ołtarza   zdejmowane   są  świece,   mszał,   krzyż  i  obrusy. Tabernakulum zostaje puste  i  otwarte  a   Wieczna   lampka   zgaszona.

Wielki  Piątek  to drugi  dzień Triduum Paschalnego, upamiętnia śmierć Pana Jezusa  na krzyżu.  Jest  czasem  zadumy  nad  Męką  Chrystusa. Tego dnia obowiązuje post ścisły.
W  Wielki  Piątek  nie  sprawuje  się  Mszy Świętej, odprawiana jest Droga Krzyżowa  oraz Nabożeństwo  Gorzkich  Żali.  Rozpoczyna  się również Nowenna do Miłosierdzia Bożego. 

Liturgia  Wielkiego  Piątku  jest  pamiątką  zwycięstwa  ukrzyżowanego Jezusa Chrystusa. W  tym  dniu  używane są czerwone szaty liturgiczne symbolizujące miłość zwyciężającą na  krzyżu.  Na  początku kapłan leży krzyżem przed ołtarzem, po czym następuje Liturgia Słowa  Bożego,  w której  skład  wchodzą  dwa  czytania,  psalm  oraz opis Męki Pańskiej z  Ewangelii  Św.  Jana.  Po  kazaniu  następuje  Adoracja  Krzyża, podczas której kapłani, służba  liturgiczna  i  wierni  całują   rany  Jezusa  na  krzyżu.  Po  udzieleniu  Komunii Św. Pan Jezus pod  postacią eucharystyczną zostaje przeniesiony do Grobu Pańskiego, gdzie rozpoczyna się Adoracja.

W   klasztornym  Kościele  Sióstr  Bernardynek  w  Wielki  Czwartek  i  Wielki  Piątek  trwa całonocna  Adoracja  Pana  Jezusa  w  Najświętszym  Sakramencie.

Wielka  Sobota   to   kolejny  dzień  Triduum  Paschalnego,  przedostatni  dzień Wielkiego Tygodnia,  poprzedzający  święto Zmartwychwstania.  Jest   czasem   żałoby  po Jezusie ukrzyżowanym. Od wczesnych godzin rannych trwa adoracja Najświętszego Sakramentu w  kaplicy  zwanej  „Grobem  Pańskim”.  W  Wielką  Sobotę  Kościół  Katolicki również nie celebruje  Eucharystii. Tradycyjnie  w  tym  dniu  święci  się pokarmy na  wielkanocny stół.

Wielkanoc  zaczyna się już w sobotę po zachodzie słońca. Rozpoczyna ją liturgia światła. Na zewnątrz kościoła kapłan dokonuje  poświęcenia ognia, od którego zapala się Paschał, tj.  świecę,  symbolizującą  Zmartwychwstałego  Chrystusa.

Szczytem Triduum  –  trzech  dni  przeżywania  najważniejszych  wydarzeń naszej wiary, jest obrzęd  Wigilii  Paschalnej:  poświęcenie światła,  rozbudowana  liturgia słowa, liturgia chrzcielna  czyli  odnowienia  przyrzeczeń chrztu św.,  liturgia eucharystyczna – Komunia Św.   a następnie procesja rezurekcyjna ze świecami. Uroczysta procesja rozpoczyna się przy Grobie Pańskim, przy którym, kapłan śpiewem  Alleluja oznajmia Zmartwychwstanie Chrystusa.  W   procesji  niesiona   jest  również   figura   Chrystusa  Zmartwychwstałego.

Wielka  Niedziela  jest  ostatnim  dniem  Triduum  Paschalnego  oraz pierwszym  dniem  Świąt  Wielkanocnych.  Jest  najważniejszym   Świętem –  Chrystus  dzięki swojej ofierze zbawił  ludzi.

Zmartwychwstanie   Chrystusa   jest   wielkim   zwycięstwem   dla   każdego   wierzącego człowieka.  Jest  znakiem,  że   Bóg   przyjął  ofiarę Jezusa za  nasze  grzechy,  za  nas. Jest  więc  naszą  błogosławioną nadzieją, że nie pozostaniemy martwi lecz powstaniemy do wiecznego życia.

Chrystus Zmartwychwstał!   Zmartwychwstał prawdziwie! 

Mar 14

Biały dym nad Watykanem…

W  środę  13  marca  2013  roku,   o  godzinie  19.06   pojawił  się  biały  dym  nad  Kaplicą Sykstyńską,  obwieszczający  wybór  Papieża.

Usłyszeliśmy  słowa  „Habemus  papam”  wygłoszone  przez   protodiakona.  Nową głową Kościoła  został  kardynał  z  Argentyny  Jorge Bergoglio, który przybrał imię Franciszek – nawiązując  do  Świętego Franciszka z Asyżu.  Jest znany jako człowiek skromny i prosty.

Nowy  Ojciec  Święty  pojawił  się  na  balkonie  błogosławieństw  Bazyliki Świętego Piotra. Do zgromadzonych wiernych zwrócił się słowami: Bracia  i  Siostry,  buona  siera!

Po   tych   słowach   wzniósł   modlitwę  za  swojego  poprzednika  Benedykta  XVI.  Przed udzieleniem   błogosławieństwa  poprosił  wiernych  o   wstawiennictwo,   by  pomodlili  się w  ciszy  za  Niego.

Dziękując  Panu  Bogu za  tak  wielki  dar  dla  całego Kościoła  otoczmy nowego Papieża – następcę Św. Piotra, modlitwą, płynącą z głębi naszych serc: Chwała Ojcu….

Lut 19

Czas Wielkiego Postu …

 Wielki Post… czas zadumy… czas zasłuchania…
rozmyślania nad cierpieniem i śmiercią… wpatrywania się w krzyż…
ale też czas wielkiej, nieskończonej MIŁOŚCI…
jeśli  chcesz jej doświadczyć… zaufaj JEZUSOWI…
„który umarł za nas, gdyśmy byli jeszcze grzesznikami”
(Rz.5,8)

W  tradycji  chrześcijańskiej,  Wielki  Post  jest  szczególnym  czasem  przygotowania  do najważniejszych  w  roku  Świąt  Zmartwychwstania Pańskiego. Posypanie głów popiołem w  Środę  Popielcową   było   znakiem   rozpoczęcia  okresu  modlitwy,  pokuty  i  zadumy nad kruchością życia.

Wielki  Post  to  czas,  w  którym  każdy  wierzący  człowiek ma szczególnie skupić się na swojej  wierze  i życiu duchowym, uświadomić sobie nieuchronność śmierci oraz poprzez modlitwę,  post  i  jałmużnę,  odpokutować  za  grzechy.

W czasie Wielkiego Postu w Klasztornym Kościele Sióstr Bernardynek
odprawiane są nabożeństwa: 

„Drogi Krzyżowej” – w środy i piątki o godz. 17-tej
„Gorzkich Żali” – w niedziele o godz. 17-tej.

Wielki  Post  to  nie  tylko  unikanie  zabawy, to doskonała okazja do wzmożonej pracy nad sobą,  nad  własnym  charakterem.  To  także  konieczność  codziennej modlitwy, odbycia spowiedzi,   która  ma  oczyścić  nas  z  grzechu,  aby  z  czystym  sumieniem  wkroczyć w  okres  pasyjny,  wzmocnić  naszą  wiarę, a także wzajemne więzi, by wspólnie przejść przez  ten  niełatwy  okres.

Wielki  Post  powinien być czasem modlitwy, przybliżać nas do innego świata. Spełniajmy więc  uczynki   miłosierdzia,  zastanówmy  się  nad  sensem  tego, co robimy i jak żyjemy. Częściej  zwracajmy  uwagę  na  symbol  Krzyża.  Niech  te  czterdzieści  dni  coś zmieni w  naszym  życiu.  Warto  uświadomić  sobie,  że  Bóg  umarł za nasze grzechy i powstał z  martwych  dla  naszego  zbawienia.

Ostatnia  niedziela  przed  Wielkanocą  –  w  tym  roku  24  marca  – to Niedziela Palmowa. Przychodzimy  wówczas  do  Kościoła z tradycyjną palmą na pamiątkę wjazdu Jezusa do Jerozolimy.  Niedziela  Palmowa  zaczyna  okres  Wielkiego  Tygodnia  –  ostatniego przed Świętem  Zmartwychwstania.

Przez  cały   okres   Wielkiego   Postu   nie   śpiewa   się   podczas   Mszy  św.   „Alleluja”. Wielki Post kończy się w  momencie  rozpoczęcia  Mszy  Wieczerzy  Pańskiej  w  Wielki  Czwartek.

Przez  czterdzieści  dni  przygotujmy  nasze  serca…  przez  modlitwę,  pokutę  i  uczynki chrześcijańskiej  miłości.  Z  głęboką  wiarą  i  pobożnością  pójdźmy  za  Panem, abyśmy uczestnicząc  w  tajemnicy  Jego  krzyża,  dostąpili  udziału  w  zmartwychwstaniu i życiu.

 31 marca będziemy obchodzić Święto Zmartwychwstania Jezusa – bądźmy gotowi!

Lut 12

Posypmy głowy popiołem …

Prochem jesteś, w proch się obrócisz…

13  lutego  –  40  dni  przed  Wielkanocą  przypada  Środa Popielcowa. Rozpoczyna okres Wielkiego  Postu,  symbolizującego  wędrówkę  Chrystusa  po  pustyni.

Kończy  się  okres  karnawału  a  przychodzi  czas  na  wyciszenie, na skierowanie swych myśli  ku  Bogu  i  refleksję  nad  kruchością  ziemskiego życia.

W  Środę Popielcową  Księża posypują  wiernym  głowy  popiołem z palm wielkanocnych, poświęconych   podczas   Niedzieli    Palmowej   obchodzonej   w  roku  poprzednim.

Kapłan,  posypując  głowy  wiernych  popiołem,  wypowiada słowa: „Pamiętaj, że prochem jesteś i w proch się obrócisz”.  Symbolika  tego gestu oznacza przywołanie, aby  przyznać się  do  win  i  wyrazić  skruchę.  Rytuały   towarzyszące   Popielcowi  są  drogowskazem, w   oparciu  o   który   mamy   przejść   przez   czas   pasyjny    praktykując   umartwienie i  odprawiając  pokutę.

Popielec   uważany   jest   za  jedno   z   ważniejszych   wydarzeń  w  roku    liturgicznym. Każdy wierzący  katolik  powinien  udać  się  do  świątyni, aby  przypomnieć  sobie o tym, że jest istotą  grzeszną  oraz  przemijającą.

W  Środę  Popielcową  obowiązuje  post.  Nie  należy  spożywać potraw mięsnych. Posiłki ograniczone  są  do  trzech  dziennie.

Przekaz  Środy  Popielcowej  jest   bardzo  wymowny.  Każdy  człowiek  powinien zwrócić się  ku  Bogu,  bo  tylko  on  daje  życie  wieczne  i zapewnia nieprzemijalność po śmierci.

Sty 28

Dzień Życia Konsekrowanego

„Oto przychodzę…
Radością jest dla mnie pełnić Twoją wolę, mój Boże,
a Twoje prawo mieszka w moim sercu…”
                                                                     / Ps. 40, 8-9/

W  Święto  Ofiarowania  Pańskiego,  2-go lutego, w Kościele obchodzony jest Dzień Życia Konsekrowanego. Dzień ten  został  ustanowiony przez  Błogosławionego Jana  Pawła  II, jako  dziękczynienie  Panu  Bogu  za  wspaniały  dar powołania.

Powołanie  to  jest  szukaniem  Boga,  wezwaniem  do  naśladowania  Chrystusa na wzór Apostołów,  którzy  porzucili  wszystko  i oddali się na wyłączną służbę Bogu i Kościołowi.

Dzień  2  lutego,  jest  dla  naszej  Wspólnoty  Sióstr  Bernardynek   dniem   szczególnego zamyślenia   nad  tajemnicą   powołania   do   życia kontemplacyjnego  oraz  szczególnej wdzięczności  za  dar  nowego  powołania. Przez  modlitwę  i  świadectwo życia ukrytego w  cieniu  klauzury, odpowiadamy   na  miłość  Jezusa  i  staramy  się  służyć  Kościołowi i  ludziom,  wypraszając  dla  nich  potrzebne  łaski.

Najdoskonalszym   wzorem   przyjęcia   daru  powołania   jest   dla  nas  Maryja,  która  na wezwanie  Pana  Boga,  odpowiedziała:   „Oto  Ja  Służebnica Pańska, niech Mi się stanie według słowa Twego”.  To od  Niej uczymy się tego życia i Jej wstawiennictwu zawierzamy naszą  drogę.

W klasztorze przeżywamy to Święto bardzo uroczyście. Jest to dla nas czas poświęcony refleksji  nad  naszym  zakonnym  życiem. Przygotowujemy  się poprzez spowiedź, post, pokutę  i  modlitwę.  Nasze  myśli kierujemy do Serca Miłosiernego Pana Jezusa, ofiarując Mu  całe swoje życie, pokładając w Nim naszą bezgraniczną ufność – gdyby bowiem Bóg nie  dokładał swojej miłości do naszej, nie byłybyśmy zdolne wytrwać w powołaniu, którym nas  Bóg  obdarzył.

W podziękowaniu Panu Bogu za ten piękny dar powołania,  1-go  lutego  przez  całą  dobę trwać   będzie   Adoracja   Pana   Jezusa  wystawionego  w  Najświętszym  Sakramencie, połączona  z  nieustającą  modlitwą  różańcową.

W  sobotę  2  lutego, o godz. 7- ej rano odbędzie się uroczysta Msza Św. w czasie  której z  wiernymi  zebranymi  w  Kościele  wspólnie  będziemy  dziękować  Bogu  za  dar  życia konsekrowanego,  wypraszać  łaski  i  błogosławieństwo,  prosić  o  dar  nowych  powołań zakonnych do  naszej  Wspólnoty Sióstr Bernardynek. Po Mszy Świętej nastąpi uroczyste odnowienie  ślubów  przez  wszystkie  Siostry.

Serdecznie  prosimy  o  modlitwę   w   naszej   intencji.  Wasza  modlitewna  pomoc   jest nam  bardzo  potrzebna,  ona  daje  największe  siły  do wiernego trwania przy Chrystusie, do  dalszej  służby.

Modlitwa Jana Pawła II skierowana do Boga Ojca, Jezusa Chrystusa i Ducha Świętego
w intencji osób konsekrowanych
(Vita Consecrata, 111).

„…Duchu Święty, Miłości rozlana w sercach, który umysłom udzielasz łaski
i natchnienia (…),
który doprowadzasz do końca misję Chrystusa
przez różnorakie charyzmaty,

prosimy Cię za wszystkie osoby konsekrowane.
Napełnij ich serca głęboką pewnością, że zostały wybrane,
aby kochać, wielbić i służyć.

Pozwól im zaznać Twojej przyjaźni, napełnij je Twoją radością i pociechą,
pomagaj im przezwyciężać chwile trudności i podnosić się po upadkach,
uczyń je odblaskiem Boskiego piękna.

Daj im odwagę podejmowania wyzwań naszych czasów
i łaskę ukazywania ludziom dobroci
i człowieczeństwa
Zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa”

Sty 13

Hej kolęda…! koncert w Klasztornym Kościele

„Gdzie słyszysz śpiew, tam wstąp, tam dobre serca ludzie mają.
Źli ludzie, wierzaj mi, Ci nigdy nie śpiewają”
/Johann Wolfgang von Goethe/

W niedzielę  13  stycznia  2013 roku,  podczas  Mszy  Świętej o godzinie 17-tej w Kościele pw  Najświętszego  Serca Pana Jezusa przy Klasztorze Sióstr Bernardynek w Zakliczynie miało   miejsce   wyjątkowe   wydarzenie   –   koncert   kolędowy   Zespołu  nauczycielsko -uczniowskiego „BALLADA”   ze  Szkoły   Podstawowej  i  Gimnazjum  w  Zakliczynie,  pod kierownictwem  Pana  Adama  Pyrka.

Zespół  zapewnił  również  uroczystą oprawę muzyczną liturgii Mszy Św. koncelebrowanej przez  Ojca  Janusza  Trojanowicza  –  Kapelana  Sióstr Bernardynek  oraz  Ks.  Andrzeja Wołczyńskiego  –  rezydenta  w  Klasztorze.  Liturgię ubogaciła obecność S. Benedetty ze Zgromadzenia  Sióstr Świętego  Józefa  z  Zakliczyna,  która  podczas Eucharystii czytała Słowo Boże.

Mieliśmy  okazję  wysłuchać pięknego wykonania tradycyjnych kolęd, między innymi takich jak:  Bóg  się  rodzi,  Jezus  Malusieńki, Oj  Maluśki, Maluśki, Maluśki…  – we wspaniałych, żywiołowych  i  radosnych  aranżacjach.  Oczywiście  nie zabrakło kolędy Cicha noc. Były też  pastorałki  o  treści  związanej  z  Betlejemską  nocą  i  wydarzeniami  tamtych  dni.

Kolędy,  jak  każdy element tradycji związanej ze Świętami Bożego Narodzenia, posiadają swoją  symbolikę.  Wszystkie  są  radosne i dzięki temu podkreślają szczęście z narodzin Zbawiciela.

Dzisiejszy  koncert  był wyjątkowy… niezwykle  ciepły  i  klimatyczny.  Wspaniale brzmiały kolędy,   śpiew i  dźwięk  skrzypiec.  Profesjonalnie  i  z  głębi  serca.  To  zasługa  pięknie śpiewających  członków  zespołu  –  nauczycieli  i  dzieci, świątecznej atmosfery Kościoła, a  także  naszej  wewnętrznej  radości…

Dla  nas  kolędowanie  ma  specjalne  znaczenie… Przypomnijmy  bowiem  historię kolęd. „Przywędrowały”  one  do  Polski wraz z franciszkanami, którzy szczególnie pielęgnowali kult  żłóbka.

W  ślad  za  wyrazami  uznania  przekazanymi  w   Kościele  po  zakończonym  występie, jeszcze raz  z całego  serca  pragniemy  podziękować  członkom  Zespołu „BALLADA” za piękny i bardzo wyjątkowy  dla  nas  koncert,  za  pielęgnowanie  tradycji  kolędowania.

Po   koncercie   odbyło  się  miłe  spotkanie  w  Klasztorze,  pełne  wrażeń  i  serdecznych rozmów.  Niedzielne  popołudnie  upłynęło  wszystkim  w  przyjaznej, pełnej artystycznych doznań  atmosferze.

Uświęconym   przez   wieki  zwyczajem,  śpiewajmy  więc  kolędy  i  życzmy  sobie,  żeby ta   tradycja   nigdy   nie   zanikła,   abyśmy   każdego  roku  na  nowo  mogli  doświadczać wyjątkowości  i  piękna  Świąt  Bożego  Narodzenia.
Członkowie  Zespołu  zaproszeni zostali do koncertowania w Kościele Sióstr Bernardynek w  kolejnych  latach.

Gru 30

Błogosławionego Nowego Roku…

„Niech Cię Pan błogosławi i strzeże. Niech Pan rozpromieni oblicze swe nad Tobą,
niech Cię obdarzy swą łaską. Niech zwróci ku Tobie swoje oblicze
i niech Cię obdarzy pokojem”.
                                                                                       /Lb.6,24-26/

Miniony czas Świąt Bożego Narodzenia, spotkanie z Jezusem przy żłóbku,  niesie w sobie przemianę …  i   to   jest   wielkie   błogosławieństwo,   jakiego   doświadczamy   w   życiu.

Błogosławieństwo,  to  dobre  słowo,  dobre  życzenie  Boga  dla  nas.  Ci,  którzy  usłyszą i  przyjmą  błogosławieństwo  będą  szczęśliwi.

U  progu  Nowego  Roku,   kiedy   stajemy   przed  Bogiem  na  przełomie  czasu,  bardziej intensywnie  doświadczamy  naszego przemijania. Zaczynając więc kolejny etap życia, za wstawiennictwem  Matki  Bożego  Syna  i  naszej,  prośmy  Wszechmocnego Stwórcę, by Jego  Opatrzność  stale nad nami czuwała przez wszystkie dni Nowego Roku i przez całe nasze  życie.

Wierząc,  że  czas  i  wieczność  należą do Boga, powierzmy  Mu nasze dni w 2013 roku. Złóżmy   je   z   ufnością   w   Jego  ręce  i  kolejny  raz  zawierzmy  samych  siebie  Bożej Opatrzności.

My, Siostry Bernardynki, składając życzenia na Nowy 2013 Rok, kierujemy ku Niebu swoją modlitwę,  aby  każdy  z  nas  znalazł  w  nim  czas dla Boga i siebie nawzajem, otaczając się  życzliwością,  przyjaźnią,  miłością…  a  wówczas  Pan  rozpromieni oblicze swe nad nami wszystkimi.

 Szczęśliwego Nowego Roku

Gru 23

Czekajmy… aż cud się stanie…

Radosne Dni Bożego Narodzenia, przypominają nam,
że Bóg, rodząc się,  pragnie powiedzieć,
że Jego Miłość wciąż na nowo udziela się światu niosąc: POKÓJ I DOBRO!


Niech Dziecię Jezus,
da nam serca zdolne do poznania,
że to On przychodzi głosić prawo miłości,
nieść nadzieję i budzić wiarę
do życia w prawdzie.

Szukajmy Syna Bożego…
szukajmy w małej szopce naszych serc,
szukajmy w żłóbku naszych pragnień.

Szukajmy…  a On pozwoli się nam odnaleźć.

 

Wraz z życzeniami zapewniamy o naszej modlitwie
prosząc o potrzebne łaski na nadchodzący   Nowy  2013  Rok.

Siostry  Bernardynki 

Gru 14

Bóg się rodzi w Kończyskach….

… tu gdzie się wszystko kończy …
a może raczej wszystko się zaczyna …?

Tak,  u  nas  w  Klasztorze  wszystko  zaczyna się już 16 grudnia Nowenną do Dzieciątka Jezus.  Każdego  dnia procesyjnie obchodzimy korytarze klasztorne, odmawiając cząstkę różańca.  Na początku „orszaku” idą Siostry niosąc krzyż i zapalone po jego obu stronach świece,  a  na  końcu idzie  Matka  Przełożona  z  figurką  Dzieciątka  Jezus.  I  tak przez  9  kolejnych  dni  poprzedzających  Boże  Narodzenie.

W  ostatni  dzień  nowenny  – w   Wigilię   Bożego   Narodzenia,  procesja  wygląda  nieco inaczej…  ale nie tylko procesja, ten dzień jest wyjątkowy i bardziej uroczysty. Już od rana w  Klasztorze panuje wielkie ożywienie. Choć wstajemy jak zwykle tuż przed godziną 5-tą, odmawiamy   modlitwy,  spożywamy  skromne  śniadanie,  to  jednak  od  rana  jest  jakoś inaczej…  bardziej  świątecznie.

Przy  furcie,  na  korytarzach,  w  refektarzu,  w rozmównicy pachnie lasem. Wokół kuchni unosi  się woń wigilijnych potraw, do których już około południa trochę się „tęskni”, bo tego dnia  aż  do  wieczornej  wieczerzy  nic  nie  spożywamy.

Refektarz- miejsce  naszych  wspólnych posiłków – jest odświętnie przygotowany. Rangę uroczystości  podkreślają  białe  wykrochmalone obrusy, na których leżą opłatki a pod nimi sianko.  Na  każdym  stole  stoi  przygotowany  przez  Siostry  świąteczny  stroik, „upięty” z  żywych  gałązek  choinki.  Obok  stołu  Matki  Przełożonej stoi choinka a pod nią żłóbek z   Dzieciątkiem.   Nie   brakuje   też   pustego   talerza  –  gdyby  ktoś  z  przechodzących, samotnych  zapukał  do  furty.

Wraz   z   pojawieniem   się   pierwszej  gwiazdy  na  niebie,  Siostry  gromadzą  się,   aby rozpocząć  Wieczerzę.  Na  początku  modlitwa,  kolęda,  a  następnie  Matka Przełożona przekazuje   życzenia  nadesłane   do   Klasztoru,   po  czym  składa  życzenia  Siostrom  –  najpierw  ogólne  dla całej  Wspólnoty  a  potem  kolejno  każda  Siostra  podchodzi aby połamać się opłatkiem i złożyć swoje życzenia. Także Siostry dzielą się opłatkiem między sobą.  Panuje  rodzinna  atmosfera  przy  śpiewie  kolęd.

O  godzinie   23.00   rozpoczyna   się  procesja  po  klasztorze  –  ostatni  dzień  Nowenny  z   Dzieciątkiem ze żłóbka. Tym razem, zamiast codziennego Różańca śpiewamy kolędy. Na koniec Matka Przełożona błogosławi Siostry, to znak że czas na Pasterkę… o północy. W  dzień Bożego  Narodzenia,  zamiast tradycyjnego porannego dzwonka, Siostry budzą delikatne  dzwoneczki  aniołów  i  pasterzy  –  czyli kilka Sióstr przebranych za pierwszych gości   betlejemskiej   szopy,   podchodzi   do  cel  pozostałych  Sióstr,  śpiewając  kolędy, a   w   zamian   dostają   coś   słodkiego.   Najmłodsze  Siostry  bywają  tego  ranka  nieco zaskoczone.  Po  długich  dniach  ciszy  i porannego milczenia… rozlega się śpiew kolęd.

Dni świąteczne spędzamy razem – rekreacja trwa cały dzień.  Drugi dzień Świąt, to dzień odwiedzin najbliższych, przyjaciół, znajomych.

W  podobnym  nastroju  Siostry  spędzają Uroczystość Świętych Młodzianków 28 grudnia, patronów  nowicjatu.  Wtedy  to  same  nowicjuszki  urządzają  rekreację  – z recytacjami, śpiewem,  muzyką.

A   ostatni  dzień  roku,  to  dla   nas  dzień  skupienia,  ciszy i milczenia. Dziękujemy Bogu za  łaski  minionego  roku,  przepraszamy  za niedociągnięcia  i  błędy,  prosimy o pomoc i  opiekę  na  każdy  dzień  następnego  roku.

O   godzinie   22.00   gromadzimy   się   w   chórze   zakonnym   na   wspólne    modlitwy  i   Adorację.  I   tak   trwamy   do   godziny   24.00.  Gdy  zegar  wybija północ, a za oknami niebo   rozbłyskuje    fajerwerkami  i  słychać   strzelające   korki    od   szampana,  my  przy  akompaniamencie  dzwonów  śpiewamy  radosne  Magnificat – Uwielbiaj duszo moja Pana…  Po  wyjściu  z chóru składamy sobie noworoczne życzenia, a następnie udajemy się  na  zasłużony  spoczynek.

Niezwykła  jest  również  Uroczystość  Objawienia  Pańskiego – 6 stycznia – Trzech Króli.
W    godzinach    popołudniowych    ruszamy    w    procesji    z    kolędami.   Obchodzimy pomieszczenia  klasztorne,  okadzamy i kropimy wodą świeconą cele sióstr. Każda z nas w  swojej  celi  przyklęka  i  przyjmuje  błogosławieństwo  od  Matki  Przełożonej.

A  wieczorem  bardzo  uroczysta  rekreacja.  Jemy pączki. Tylko w trzech z nich są ukryte orzechy  lub migdały. Które z nas trafią na nie, zostają królami i w darze otrzymują: korony królewskie,  intencję  na  Msze  Św.  i   słodką  niespodziankę.  Po  wybraniu  Trzech  Króli losujemy  numerki, pod którymi kryją się Urzędy Dworu Niebieskiego np. służka Dzieciątka Jezus.  Każdy  urząd  opatrzony  jest cytatem z Pisma Świętego, krótką sentencją z myśli Ojców  Kościoła  i  modlitwą  w  konkretnej  intencji  przez  cały  rok.

Mamy    jeszcze    wiele    innych    świątecznych    zwyczajów,   ale   najbliższe   naszym franciszkańskim  sercom  są  uroczystości Bożonarodzeniowe.  Gdy na Pasterce Siostra organistka   intonuje:   „Bóg   się   rodzi,   moc   truchleje …”  czujemy,  że  Bóg  się  rodzi  w Kończyskach,  że  rodzi  się  w  nas…

Dzielimy    się    naszym   doświadczeniem,   nie   dlatego,   że   jesteśmy   nadzwyczajną wspólnotą,  ale  dlatego,  że  pragniemy,  aby w sercach naszych i wszystkich ludzi wciąż żywo  rozbrzmiewało:  Gloria  in  excelsis  Deo…